2cam kavanoz tek kalp
”Kalbim zamane çocuklarına ait değil.” dedi.
Yavaşça topladı eşyalarını koltukta,yatakta kalan en ufak ayrıntıyı atlamadan düzenledi topladı.Çıkmaya çok yakındı.
”Bazen düşünmek yapmanın yarısından fazladır.Uygulamak düşünmekten daha kolaydır.” dedi.
Acaba ne kalabilir arkamda ne bırakabilirim diye düşündü düşünmek yapmanın zor kısmıydı.Hiç birşeyini unutmadığını düşünerek öylece usulca ayakkabıları giydi..
”Yok sayılmalıyım” dedi.Gitti.
Geride bıraktığı 2 cam kavanoz buzdolabında öyle usulca hatırlanmayı bekledi.
